عفو و گذشت
نتایج مطالعات دکتر انرایت و همکارانش درباره بخشش در دانشگاه ویسکانسین نشان داده است که درمان عفونت های جسمانی با پنی سیلین و دیگر داروها اهمیت د ارد. این پژوهشگر بخشش را فرآیندی چند مرحله ای می داند که عبور از همه آنها مستلزم یادگیری مهارت ها و صرف زمان کافی است. این مراحل عبارتند از:
1. مرحله کشف: در این مرحله، فرد قربانی از درد عاطفی که در نتیجه رنجش به وجود می آید آگاه می شود و در خود نیاز به تلافی و غیرعادلانه بودن رنجش را احساس می کند. بنابراین، ممکن است احساساتی مانند خشم یا حتی تنفر را تجربه کند. به دلیل تجربه این احساسات منفی و همچنین، آگاهی کامل از ظلمی که بر فرد قربانی رفته است. وی درد زیادی تحمل می کند و دچار آشفتگی روانی می شود. مهم ترین مسئله در این مرحله اختصاص دادن میزان انرژی مناسب برای غلبه بر درد و حفظ عملکرد مطلوب در حیطه های ارتباطی، شغلی و تحصیلی است. همچنین، در این مرحله، شخص تصمیم به تلافی جویی و انتقام گرفتن از فرد متخاصم می گیرد.
2. مرحله تصمیم گیری: در این مرحله، فرد قربانی به این نتیجه می رسد که فرد خاطی تنها سبب رنج بیشتر وی می شود و به این بینش دست می یابد که برای تسیهل فرایند التیام لازم است بعضی نگرش های خود را تغییر دهد. همچنین ممکن است وی گاهی به بخشودن شخص خاطی فکر کند. نکته مهم در این مرحله غلبه بر احساسات، افکار و اعمالی است که حول انتقام گرفتن وجود دارد.
3. مرحله عملی: در این مرحله، فرد آسیب دیده به صورت عمل یبخشودن فرد خاطی را آغاز می کند. قربانی به بررسی زوایای زندگی فرد خاطی می پردازد و سعی می کند خودش را جای وی بگذارد. ممکن است به این نتیجه برسد که شرایط نابهنجار دوران کودکی فرد متخاصم، وضعیت اقتصادی نامطلوب او یا فقر فرهنگی اش باعث چنین رویدادی شده است. همچنین، احتمال دارد که اگر خود او نیز در چنین موقعیتی قرار می گرفت، قادر به کنترل رفتار و کردارش نبود. این افکار سبب ایجاد حس دلسوزی نسبت به فرد خاطی می شود و از سر گرفتن دوباره روابط را ممکن می سازد.
4. مرحله نتیجه: در این مرحله فرد بخشایشگر درمی یابد که بر اثر بخشش فرد خاطی از افکار و احساسات منفی رها شده است. همچنین، وی به این نتیجه می رسد که این مسئله باعث رشد فردی وی و افزایش آگاهی او درباره خودش و دیگران شده است.
افراد فروتن بهتر می دانند که به جای صحبت کردن درباره فضائل و کمالات خود، با رفتار و کردارشان دیگران را متوجه قابلیت هایشان سازند. این افراد از خود شناخت صحیحی دارن دو می دانند که قادر نیستند هر کاری را انجام دهند. بنابراین، از کمک های دیگران بهره می جویند. آنها با دیگران صرف نظر از رتبه و مقام اجتماعی برخورد مناسبی دارند.
آینده نگریاین ویژگی به معنای جهت گیری عملی درمورد اهداف آینده است. وجود این خصیصه در فرد سبب می شود که وی در قبال تصمیماتی که اتخاذ می کند محتاط باشد. از ریسک های بی مورد بپرهیزد، همیشه اهداف اصلی خود را به خاطر داشته باشد و بر مبنای آنها تصمیم گیری کند. افراد آینده نگر رفتار تکانشی خود را بررسی و پیامدهای اعمالشان را پیش بینی می کنند. باید در نظر داشته باشیم که این ویژگی مترادف کوته بینی و احتیاط یبش از حد نیست. بلکه به معنای هوشمندی و توانایی برنامه ریزی برای رسیدن به اهداف مهم زندگی است.
کنترل خودکنترل خود به فرایند اعمال کنترل بر اعمال خود به منظور دستیابی به اهداف یا عمل بر طبق هنجارهای جامعه اطلاق می شود. این توانایی هم در مورد مقاومت در برابر وسوسه ها (پرهیز از بدگویی و دروغ گفتن) و هم در مورد شروع فعالیت های مطلوب (مانند کمک کردن به دیگران) کاربرد دارد.
+ نوشته شده در دوشنبه دهم بهمن ۱۳۹۰ساعت 21:58 توسط ز.حیدری
|
